» ĆWICZENIA KOREKCYJNE » ABC korekcji wad postawy ciała

Zaloguj | Zarejestruj

Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 2 ] 

21 lut 2011, o 19:11

Offline
House
House
Avatar użytkownika
Dołączył(a): 20 lip 2006, o 21:44
Posty: 152


Właściwy dobór pozycji wyjściowych determinuje wartość wykonywanego ćwiczenia.
Stosując jako kryterium podziału stopień doraźnego wyrównania wady można wyróżnić- pozycje korekcyjne( oś kręgosłupa powraca do stanu prawidłowego)

-pozycje hiperkorekcyjne; przeprostne( nadmierne wygięcie w stronę przeciwną)ze względu na położenie środka ciężkości w stosunku do podłoża
-pozycje niskie(leżenie, różnego rodzaju podpory)
- pozycje wysokie
Dobieramy je ze względu na:
1. stopień doraźnego wyrównania wady – poz. Korekcyjne i hiperkorekcyjne
2. wysokość srodka ciężkości tułowia - niskie średnie i wysokie
Zasady doboru:
1. od odciążenia do obciążenia
2. od niskiego do wysokiego
3. od wielopunktowego do jednopunktowego


Leżenie tyłem (na plecach)
Obrazek

Pozycja ta zapewnia obciążenie kręgosłupa do ucisku osiowego co sprzyja przyjęciu pozycji skorygowanej. Należy jednak zwrócić uwagę na proste ułożenie ciała, symetryczne ustawienie głowy (wzrok w górę). Nacisk podłogi na szczyt kifozy piersiowej sprzyja zmniejszeniu tej krzywizny kręgosłupa.
Obrazek

Jeżeli w ćwiczeniu nie będą występowały ruchy rąk najlepiej ułożyć je na podłodze w pozycji „skrzydeł”. U dzieci z przykurczami mięśni zginaczy stawu biodrowego w leżeniu tyłem następuje pogłębianie lordozy lędźwiowej. U tych dzieci powinno się polecić ugięcie nóg w stawach biodrowych i kolanowych (stopy oparte na podłodze). Stopień ugięcia nóg powinien powodować przyleganie odcinka lędźwiowego kręgosłupa do podłogi.

Leżenie przodem (na brzuchu)
Obrazek
Pozycja ta zapewnia obciążenie kręgosłupa do ucisku osiowego sprzyjając uzyskaniu korekcji. Ciało powinno być ułożone prosto, symetrycznie w stosunku do linii środkowej. Dzieci nie powinny opierać się na łokciach, gdyż powoduje to pogłębienie lordozy lędźwiowej. Ręce powinny leżeć ugięte na podłodze. Dłoń – na dłoni, broda oparta na dłoniach, a klatka piersiowa przylegać do podłogi.
W większości ćwiczeń w leżeniu przodem pod brzuch, w okolice pępka, podkłada się zrolowany kocyk, by zabezpieczyć lordozę przed jej powiększaniem w trakcie ćwiczeń.
Obrazek

Pozycja niska Klappa

Pozycja ta jest często wykorzystywana w gimnastyce korekcyjnej. Zapewnia obciążenie kręgosłupa od ucisku osiowego, umożliwia hiperkorekcję nadmiernej kifozy piersiowej i lordozy lędźwiowej, a przez zmianę kąta między tułowiem, a nogami pozwala na indywidualny dobór umiejscowienia szczytu hiperkorekcji. Dzięki wyciągnięciu rąk po podłodze w przód, uzyskuje się również elegancję kręgosłupa oraz rozciągnięcie aktonu dolnego mięśnia piersiowego wielkiego.

Pozycja średnia Klappa
Zapewnia ona podobnie jak pozycja niska Klappa, odciążenie kręgosłupa do ucisku osiowego, hiperkorekcję nadmiernej kifozy piersiowej i i lordozy lędźwiowej z możliwością doboru umiejscowienia szczytu hiperkorekcji. Ponadto zapewnia korekcję ustawienia łopatek – zbliżenie ich do kręgosłupa i przyciśnięcie do klatki piersiowej, a także sprzyja rozciągnięcia aktonu środkowego mięśnia piersiowego wielkiego.

Pozycja wysoka Klappa
Obrazek
Zwany jest także pozycją klęku podpartego. Pozycja ta odciąża kręgosłup od ucisku osiowego i zapewnia swobodę ruchu kręgosłupa. Występuje tu jednak tendencja do pogłębiania lordozy lędźwiowej, wysuwania barkówko przodu i rozsuwania łopatek, co się sprzyja utrzymaniu pozycji skorygowanej.
Obrazek


Klęk prosty
Obrazek

W tej pozycji trudno utrzymać korekcję postawy. Nie ma tu odciążenia kręgosłupa, brak jest stabilizacji odcinkowej, występuje tendencja do pogłębiania lordozy lędźwiowej. Jedynie stopy są odciążone. Polecając dziecku przyjęcie tej pozycji należy zwrócić uwagę na wciągnięcie brzucha, elongację kręgosłupa, wypuklenie klatki piersiowej, ściągnięcie łopatek i poprawne ustawienie głowy. Pozycja ta powinna być stosowana w końcowym okresie procesu korygowania postawy.

Siad klęczny

Obrazek
Pozycja ta jest chętnie przyjmowana przez dzieci. Dziecko może ją utrzymać przez dłuższy czas. Kręgosłup jest obciążony osiowo i występuje tendencja do pogłębiania lordozy lędźwiowej. Należy zwrócić uwagę na wciągnięcie brzucha, elongację kręgosłupa, wypuklenie klatki piersiowej, ściągnięcie łopatek i poprawne ustawienie głowy. W pozycji tej stopy powinny być skierowane palcami do wewnątrz Szerokie ustawienie pięt jest szczególnie korzystne przy ich koślawości.

Siad skulny

Obrazek

Pozycja ta powoduje likwidację lordozy lędźwiowej, a nawet kifotyczne ustawienie tego odcinka kręgosłupa. Zapewnia to stabilizację odcinka lędźwiowego, jednak sprzyja pogłębianiu kifozy piersiowej, wysunięciu barków i głowy do przodu. Pozycję tę powinno się wykorzystywać do ćwiczeń korygujących odcinek piersiowy w przypadkach, gdy zależy nam na stabilizacji odcinka lędźwiowego. Nie powinno się jej stosować w przerwach ćwiczeń.


Siad ugięty

Obrazek

Jest pozycją często wykorzystywaną w zajęciach gimnastyki korekcyjnej. Powoduje podobnie jak siad skulny, likwidacje lordozy lędźwiowej i zapewnia stabilizację odcinak lędźwiowego kręgosłupa. Stopień tej stabilizacji zależy od wielkości ugięcia nóg. Siad ugięty, w odróżnieniu od skulnego nie powoduje pogłębienia kifozy piersiowej. Można je dodatkowo zapobiegać polecając dziecku oparcie dłoni za sobą.

Siad skrzyżny
Obrazek
Jest pozycją często stosowaną w zajęciach korekcyjnych, łatwą do przyjęcia i akceptowaną przez dzieci. Powoduje zmniejszenie lordozy lędźwiowej, sprzyja korekcji koślawych kolan i koślawych pięt. Dłuższe przebywanie w tej pozycji może sprzyjać pogłębianiu kifozy piersiowej.

Siad prosty
Obrazek
Pozycja ta powoduje zmniejszenie lordozy lędźwiowej. U dzieci z przykurczem kifoza odcinka lędźwiowego kręgosłupa i tendencje do pochylenia całego ciała do przodu. Oparcie dłoni za sobą sprzyja wyprostowaniu pleców i wypukleniu klatki piersiowej.


Zwis bierny

Obrazek

W pozycji tej kręgosłup jest odciążony i ulega elongacji. Zmniejszają się krzywizny kręgosłupa i ulegają rozciąganiu mięśnie przykurczone zwłaszcza piersiowe. Jednocześnie jednak następuje oddalenie łopatek od kręgosłupa i rozciąganie mięśni ściągających łopatki. Z tego powodu zwis bierny powinien być stosowany z rozwagą i przez krótki czas.

Zwis czynny
Obrazek
W zwisie tym głowa jest wyciągnięta w górę, obojczyki ustawione prawie poziomo, a łopatki utrzymywane bliżej kręgosłupa. Pozycja ta zapewnia korzystne dla postawy obciążenie, elongacje kręgosłupa poprawniejsze ustawienie łopatek. Ten rodzaj zwisu powinien być preferowany w zajęciach gimnastyki korekcyjnej.


Postawa zasadnicza (zwarta)

Obrazek

Jest pozycją osiowo obciążającą kręgosłup. Występuje tu tendencja do pogłębiania krzywizn kręgosłupa, czemu sprzyja dodatkowo brak stabilizacji. Pozycje tę powinno się stosować w końcowych etapach procesu korekcji postawy, gdyż dziecko potrafi już przyjmować, utrzymywać i kontrolować postawę. Stanie dodatkowo obciąża stopy i z tego powodu nie jest pozycją polecaną dla dzieci z płaskostopiem. Myśląc o profilaktyce płaskostopia należy polecić dzieciom podczas stania równoległe ustawienie stóp, podwinięcie palców bez odrywania ich od podłogi i lekkie przeniesienie ciężaru ciała na zewnętrzne krawędzie stóp. U dzieci z tendencja płaskostopia należy unikać pozycji stojącej w rozkroku, która obciąża głównie przyśrodkowe brzegi stóp, sprzyjając obniżeniu łuków podłużnych dynamicznych.




TRÓJTOROWOŚC RUCHU:
A) ruch fizjologiczny - kształtowanie nawyku prawidłowej postawy ciała
B) morfologiczny – związany z dystonia miesnoiwą, wzmanianie misni rozciągniętych i rozciaganie przykurczonych – utrzymuja ruch w stawach
C) środowiskowy – zalezny od środowiska przebywania dziecka, kierowany rpzez rodzica, nauczyciela – dopasowanie ławek, krzeseł, mobilizacja do sportu w danym regionie, higiena osobista itp.


FAZY REEDUKACJI POSTURALNEJ


1) uświadomienie dziecka o jego wadzie – omowienie wady, porównanie z innymi, uswiadomienie konsekwencji braku ćwiczeń i leczenia
realizujemy poprzez :
- lekcje otwarte dla rodziców
- prowadzenie dokumentacji – uwagi
- nauczanie i instruowanie ćwiczeń
- uświadamianie rodziców
- działanie w systemie środowiskowym

2) Nauka – eliminacja prostych wad poprzez przyswajanie korekcji lokalnej a nastenie globalnej.
Decydująca role odgrywa biofeedback pomiedzy osrodkami ruchowymi a osrodkami czucia mięśniowego
3) Wyrabianie wytrzymałości posturalnej, która jest niezbedna do długotrwałego utrzymania postawy prawidłowej ciała
4) Utrwalanie nawyku przyjmowania prawidłowej postawy ciała, korekcja pod okiem instruktora


Prowadzenie zajęć korekcyjnych zaleźy od eliminacji ujemnych wpływów środowiska, których szkodliwość można ograniczyć.


Góra Góra
  Zobacz profil WWW
 
Twoje reklama na forum
naszaklinika.com.pl
Szczegóły postu

19 paź 2017, o 16:40

Offline
świeżak
Dołączył(a): 19 paź 2017, o 16:38
Posty: 3

Dzięki, przyda się ta wiedza


Góra Góra
  Zobacz profil
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 2 ] 

Strefa czasowa: UTC + 1 [ DST ]


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 4 gości


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników



Podobne tematy


Szukaj:
Skocz do: